Huisgeld van St. Bavo was een manier om patiënten binnen de inrichting te motiveren om niet passief, maar actief te zijn. Het was eveneens een controlemiddel waarbij een patiënt die er vandoor wou gaan geen ticket voor bus of trein kon kopen met dit geld.

Aan de inrichting was wel een winkeltje verbonden waarin een en ander voor de munten kan worden gekocht. Het bestuur van de inrichting heeft dit eigen geld ingevoerd, omdat het uitbetalen in gewone munt voor vele patiënten niet praktisch werd geoordeeld.

Dit soort beloningsgeldstukken werden wekelijks aan die patiënten uitgekeerd, die zich gedurende de arbeidstherapie bijzonder verdienstelijk maakten; voor hen zelf als een beloning en voor degenen, die minder goed hun best doen als een prikkel om eveneens goed te werken, opdat zij ook deze munten ontvingen.